ما انسانیم ، یکی از مخلوقات هوشمند خداوند ! از گوشت ،پوست و استخوان و البته روح ، در دوران حیات جسمی بیش از 99%  ما دستورات خدای را نادیده میگیریم و راه غلط رفته و یا به تباهی میرویم. کمتر از 1% از ما یکی از راههای بهینه را انتخاب کرده و بسوی سعادت میرویم. پس از طی زندگی همه ما در انتها به یک سه راهی بیکران میرسیم. راه اول پرتگاهی عمیق ، تاریک و مخوف است که هرچه درآن فرو میرویم بانتها نمیرسیم، بسیار شلوغ و مملو از ارواح بدفرجام ، راه دوم مسیری در روبرو و بسیار طولانی است ، با پیشروی در آن میتوانیم ارواح همنوعانی سرگردان و مغموم را ببینیم که همه جا در پس و پیش ما هستند، ارواحی که در طول زندگی نتوانستند از همه فرصتهائی که بآنان داده شد بدرستی استفاده کنند در برزخ سرگردانند. راه سوم باوج بیکران و نورانی میخورد. با بالا رفتن در آن میتوانیم چهره های زیبا و نورانی راببینیم ، چهره هائی که مصاحبت آنها مارا مملو از احساسی خوشایند و طولانی  میکند.  …. (ادامه در کتاب)